هیروشیما و ناکازاکی؛ دو شهری که با بمب اتمی برای همیشه تغییر کردند.
در ۶ و ۹ آگوست ۱۹۴۵، آمریکا دو بمب اتمی بر شهرهای هیروشیما و ناکازاکی در ژاپن انداخت که به پایان جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام سرعت بخشید. این حملات باعث مرگ صدها هزار نفر و ویرانی گسترده شد و برای اولین بار قدرت واقعی سلاح هستهای را در تاریخ نشان داد. پیامدهای انسانی و زیستمحیطی این حادثه هنوز هم ادامه دارد.
در روز ۶ آگوست ۱۹۴۵، شهر هیروشیما در ژاپن هدف اولین بمب اتمی تاریخ با نام «Little Boy» قرار گرفت. تنها سه روز بعد، در ۹ آگوست ۱۹۴۵، شهر ناکازاکی نیز با بمب دوم به نام «Fat Man» بمباران شد. این دو حمله توسط ایالات متحده و در پایان جنگ جهانی دوم انجام گرفت.
انفجارهای هستهای باعث تخریب کامل بخشهای وسیعی از هر دو شهر شد و در همان لحظات اولیه دهها هزار نفر جان خود را از دست دادند. در ماهها و سالهای بعد نیز بسیاری از بازماندگان به دلیل تشعشعات رادیواکتیو و بیماریهای ناشی از آن جان باختند و آمار قربانیان به صدها هزار نفر رسید.
هدف اعلامشده این حملات، تسریع در پایان جنگ و جلوگیری از تلفات بیشتر در صورت ادامه درگیری بود. با این حال، این رویداد یکی از بحثبرانگیزترین تصمیمات نظامی تاریخ باقی مانده است و همچنان درباره ضرورت و پیامدهای آن دیدگاههای متفاوتی وجود دارد.
پس از این حادثه، ژاپن تسلیم شد و جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام به پایان رسید. این دو شهر بعدها به نمادهای جهانی صلح و مخالفت با سلاحهای هستهای تبدیل شدند و هر سال مراسم یادبود قربانیان در آنها برگزار میشود.